Etappe 2 KKK-DDD tour 2025

Etappe 2 KKK-DDD tour 2025 Cama naar Prosto di Piuro 130km

De dag begon met een geweldige onweersbui. Even dachten we wat moeten we nu, maar na een half uur was de bui verdwenen. Tammo en Wim zouden de auto op de top van de San Bernadinopass neer zetten en ons tegemoet rijden. Menno, Boreas, Werner en Okke zouden de klim vanaf het hotel beginnen. Toen we wegreden zag het weer er nog goed uit het klaarde langzaam op. Maar bij Mesocco begon het toch langzaam te regenen en niet veel later was het een stortbui. We zijn snel onder het viaduct van de snelweg gaan schuilen. Even gebeld met de mannen boven op de berg maar daar was het weer nog veel erger. Na kort overleg we gaan de alternatieve route langs de meren nemen. We zouden elkaar zien in Bellizona. Het eerste deel van de afdaling was een natte bedoeling maar hoe lager we kwamen hoe droger het werd.Maar in Bellizona begon het weer hard te regen. Even geschuild bij de Aldi zodat de Citroën ons kon vinden. Daarna bij de COOP-café koffiegedronken. Werner en Boreas wilden graag verder met de auto tot de lunchplek in Canobbio waar Werner speciale herinneringen aan had. De andere 4 stapten in de regen op de fiets maar die hield gelukkig snel op. We beklommen de enige echte berg van de dag. Na een heel felle strijd tussen Menno en Wim bleef de bergprijs voor vandaag onbeslist. Wat resulteerde in een scheve bollenpet voor beide.

Na de voortreffelijke lunch met salade en pasta zijn we onze tocht langs Lago de Lugano en Lago di Como begonnen. Menno nam het stuur over tot de volgende stop. Het waren mooie uitzichten met fietsroutes pal langs het meer over delen van een oude spoorlijn. Boreas reed op kop en zag op een bepaald moment het bord autoweg over het hoofd en pardoes zaten we in een tunnel gelukkig hadden we goede verlichting en was er weinig verkeer.

Af en toe begon het nog even te regenen, dan was het weer regenjasje aan.

Menno stond op de afgesproken plek ons op te wachten en gaf het stuur over aan Okke. (die daar achteraf heeeeel blij mee was). Okke ging opzoek naar het hotel en daar aangekomen was het op een verschrikkelijke manier gaan regenen. De mannen op de fiets kwamen een uurtje later aan als verzopen katten. Okke had alles al uit de auto gehaald en iedereen kon snel onder de douche en de fietsen mochten in de garage van het hotel. Waarom een deel van de fietsers geen regenjas meer aan had aan het eind van de dag blijft een raadsel. Verder is Werner niet tevreden over zijn nieuwe regenjas want die bleek niet waterdicht.

Na een heerlijke maaltijd door de kok aan ons voorgesteld hebben we nog even onze fietsen schoon gemaakt. Werner had geregeld dat de kleren gewassen worden en morgen weer droog bij het ontbijt liggen.

voor foto's kijk op

https://www.polarsteps.com/OkkevanBrandwijk/18332579-tour-de-schweiz-e-delle-dolimiti